Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Cisza morska - interpretacja

Geneza utworu„Cisza morska” to jeden z osiemnastu sonetów Adama Mickiewicza, który znalazł się w zbiorze „Sonety krymskie”, wydanym w
Intepretacja utworu„Cisza morska” to sonet, w którym Mickiewicz wykorzystuje obraz spokojnego morza w funkcji metafory ludzkiej duszy. Zauważa mianowicie, że jest ona równie głęboka i tajemnicza jak morski żywioł. Poeta zwraca uwagę, że w głębinach ludzkiej duszy czają się wspomnienia, które są niczym drapieżna meduza: niepokonane i żarłoczne. Co więcej, pamięć o doznanych cierpieniach daje o sobie znać
Analiza utworu„Cisza morska” to typowy sonet. Utwór dzieli się bowiem na dwie części (po dwie strofy każda), z których pierwsza ma charakter opisowy, druga zaś refleksyjny. W początkowej partii utworu mamy do czynienia z obrazem spokojnego morza, w drugiej zaś pojawia się metaforyczna wizja polipa wzbudzająca w podmiocie lirycznym refleksję nad ludzkim życiem.

Głównym zabiegiem poetyckim w tekście jest zastosowanie rozbudowanych porównań, antropomorfizacji i animizacji. Morze zostaje na przykład porównane do narzeczonej budzącej się ze snu. Z kolei żagle płynącego po morzu okrętu spokojnie